Choroby odzwierzęce.

 

Kot, jak każde stworzenie, zapada na różne choroby, które mogą przenosić się także na człowieka. Najbardziej znaną kocią chorobą jest toksoplazmoza, szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży. Zarazić możemy się także chorobą kociego pazura, toksokarozą, świerzbem, grzybicą i chlamydiozą. Kot nie musi wcale chorować na daną chorobę, żeby nas zarazić – może być bowiem jej nosicielem patogenu, który daną chorobę wywołuje.

 

 

Toksokaroza

Jest chorobą o charakterze pasożytniczym. U kotów wywołują ją toksokary (larwy glisty kociej). Koty są nosicielami glist, wytwarzających w ich jelitach jaja z larwami, które następnie są wydalane razem z kałem.

Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez zakażone podłoże (może to być ziemia, piasek), pokarm, kontakt z zakażonymi zwierzętami i ich odchodami. Lepkie larwy przyczepiają się do kociego futra, przez co mogą zostać przeniesione do naszego domu i znaleźć się wszędzie, gdzie  chodzi nasz kot (na podłodze, szafkach). Możemy zarazić się nią nie tylko od naszych kocich pupili, ale także poprzez spożywanie niemytych warzyw, zanieczyszczonych zwierzęcymi odchodami. Po połknięciu, larwy zaczynają dojrzewać, umiejscawiając się w różnych organach ludzkiego ciała (mózgu, płucach, oczach, wątrobie).

Zapobiec zakażeniu można poprzez regularne odrobaczanie kota, mycie rąk zwłaszcza przed jedzeniem i po pracach w ogródku, wizycie w piaskownicy itp.

 

 

Toksoplazmoza

Chorobę tą wywołuje pierwotniak Toxoplasma gonidii. Zarazić można się poprzez kontakt z kocimi odchodami. Mimo dużej ilości zakażonych toksoplazmozą kotów, niezbyt często stwierdza się obecność ooscytów (form przetrwalnikowych). Zaznaczyć należy, że świeże odchody kota nie są niebezpieczne, zagrożenie pojawia się dopiero w okresie od 1 do 5 dni. Żeby go uniknąć  należy codziennie zmieniać żwirek w kuwecie i często ją dezynfekować.

U zdrowego człowieka, zakażenie przebiega w przeważającej liczbie przypadków bezobjawowo. Czasem pojawiają się objawy grypopodobne z powiększeniem węzłów chłonnych. U osób z obniżoną odpornością może przybierać formę ostrej infekcji. Niebezpieczna jest przede wszystkim dla kobiet w ciąży, może bowiem prowadzić do uszkodzeń płodu.

 

 

Świerzb

Wywołuje go pasożyt z rodziny roztoczy: świerzb drążący. Pasożytuje zarówno na zwierzętach, jak i ludziach, żywiąc się komórkami ich skóry i na niej się rozmnażając. W jego wyniku kot może łysieć.

Świerzb może się przenosić się na człowieka, choć są to przypadki niezwykle rzadkie. Narażone są na to przede wszystkim osoby o obniżonej odporności.

Żeby uniknąć zakażenia, należy uważnie obserwować naszego futrzaka. Jeżeli tylko dostrzeżemy niepokojące objawy, zwłaszcza łysienie, jak najszybciej musimy udać się z naszym pupilem do weterynarza. Nie zapominajmy o higienie – przede wszystkim o częstym myciu rąk i praniu pościeli, koców w wyższej temperaturze.

 

 

Choroba kociego pazura

Określana bywa także bartonellozą. Wywołują ją – przenoszone przez pchły – bakterie  Rochalimaea henseale. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem (zadrapanie lub ugryzienie).  Zdecydowanie częściej zarażają małe koty, niż starsze osobniki.

U kotów przebiega ona bezobjawowo. U człowieka, w miejscu zadrapania pojawia się zaczerwieniona grudka, powiększeniu ulegają położone w pobliżu węzły chłonne. Może dojść do przebicia się ropy na zewnątrz i wytworzenia tzw. przetoki. U zdecydowanej większości osób, choroba ma łagodny przebieg i nie wymaga podejmowania antybiotykoterapii (leczenia farmakologicznego wymaga około 10% zarażonych).

Żeby uniknąć zakażenia, powinniśmy dbać o to, by nasz kot nie miał pcheł (używajmy obroży przeciwpchelnych lub kropli). Jeżeli dojdzie do podrapania przez kota lub ugryzienia każdorazowo przemywajmy ranę wodą utlenioną.

 

 

Chlamydioza

Chlamydophila psittaci typ koci, jest chorobą bakteryjną, która u kotów objawia się tzw. kocim katarem. Zapadają na niego przede wszystkim kocięta, które mają jeszcze słabo wykształcony układ odpornościowy. Kociak kicha. Pojawia się u niego także śluzowata wydzielina z oczu.

Człowiek może się zarazić w wyniku kontaktu z wydzieliną ze spojówek chorego kota. Zazwyczaj przebiega ona bezobjawowo, choć w nielicznych przypadkach pojawiają się objawy przypominające rzeżączkę.

 

Najważniejsze jest, żebyśmy pamiętali o higienie. Lepiej bowiem zapobiegać niż leczyć.